Nauczyciel Montessori

Maria Montessori pojmowała nauczyciela nie jako osobę przekazującą wiedzę, nie jako encyklopedię i strażnika wiedzy naszych dzieci, ale jako przewodnika w drodze do autonomii naszych dzieci. Jako kogoś, kto idzie z dzieckiem w jego drodze rozwoju. Nauczyciel nie może, ani nie powinien podporządkowywać sobie swoich uczniów. Wręcz przeciwnie, celem nauczyciela jest, aby jego uczniowie coraz mniej go potrzebowali i nie byli od niego zależni tak jak na początku. Nauczyciel Montessori ma prawo nie wiedzieć i się dowiedzieć. Nauczyciel Montessori musi jednak także inspirować. Dla Marii Montessori edukacja była procesem integralnym. Zamiast kształcić tylko intelekt, trzeba rozwijać integralną jednostkę. Dlatego nauczanie to nie tylko przekazywanie wiedzy. To etyczny akt wywodzący się z szacunku i miłości. Samodzielna edukacja – to zdaniem Montessori fundamentalne prawo człowieka. Czyli jeszcze raz, powtarzając: „Dziecko nie może być uformowane przez nikogo innego, jak tylko przez siebie. Przez swoją pracę.”

Nauczyciel Montessori to uważny obserwator. OBSERWACJA w pedagogice Montessori to zresztą klucz do jej stosowania. Dajemy sobie tutaj czas, kształtujemy miejsce naszych spotkań w przedszkolu czy szkole jako przestrzeń, w której możemy obserwować dzieci i podążać w sposób realny za nimi i ich potrzebami i ich rozwojem.

Nauczyciel Montessori ma w sobie dużo pokory. To partner dla dziecka. To także ktoś, kto powinien znajdować się w nieustannym rozwoju. Ktoś cechujący się precyzją ruchów i spokojem (szczególnie w przypadku bardzo małych dzieci wrażliwych na takie nastawienie).

Nauczyciel Montessori to także rzemieślnik tworzący swój warsztat pracy z dnia na dzień, dbający o otoczenie swojej klasy i pomoce.

fot. Fundacja Punktum Montessori, 2020
fot. Fundacja Punktum Montessori, 2020
fot. Fundacja Punktum Montessori, 2019